Posty

Wyświetlanie postów z lipiec, 2014

„Żona enkawudzisty. Spowiedź Agnessy Mironowej” Mira Jakowienko

Grafika
Wydawnictwo: Znak Horyzont data wydania: 2 czerwca 2014r. tytuł oryginału: Agnessa tłumaczenie: DorotaBal okładka: miękka liczba stron: 448 „Potrafię sobie wmówić, przekonać samą siebie, odrzucić to, co straszne, przerażające, odejść do innego świata... Przecież najważniejsze jest to, by w żadnych warunkach nie tracić głowy. Nie może mi się nie udać!”. Te słowa wypowiada Scarlett O’Hara z Przeminęło z wiatrem, ale pasują one również do bohaterki tej książki. Te kobiety łączą pewne cechy charakteru: duma, upór, energia, kokieteryjność i kobiecy instynkt. Na tym jednak podobieństwa się kończą. Scarlett możemy wybaczyć pewne zachowania, ponieważ jej sposób bycia był urzekająco-czarujący. Natomiast Agnessę Mironową cechowała agresywna kobiecość i wcale się tego nie krępowała.  Agnessa wychowała się w Majkopie na południu Rosji. Jej ojciec był Grekiem, a matka Jakutką. Gdyby nie wybuch rewolucji, Agnessa i jej starsza siostra Lena wiodłyby zwyczajne, monotonne życie ż

„Dwudziesta trzecia” Beata i Eugeniusz Dębscy

Grafika
Wydawnictwo: Rebis data wydania: 22 lipca 2014r. PREMIERA oprawa: miękka liczba stron: 352 Akcja powieści dzieje się na Dolnym Śląsku, w przeważającej części we Wrocławiu, ale i też w Złotoryi, Dobromierzu i Długopolu. Głównym bohaterem jest 36-letni Tomasz Winkler, były policjant, wyrzucony z pracy za domniemaną aferę łapówkarską. Dorabia teraz jako instruktor surwiwalu i pracownik ośrodka dla trudnej młodzieży. Prowadzi dość monotonne życie, każdy jego dzień wygląda tak samo: poranna kawa, wyprowadzanie psa na spacer, przegląd prasy, przygotowanie śniadania dla babci, z którą mieszka, taki trochę dzień świstaka. Tę leniwą egzystencję zaburza pewnego dnia mężczyzna, który proponuje mu przeprowadzenie prywatnego śledztwa.  Robert Szeremeta, wzięty biznesmen, zleca mu odnalezienie zbójcy jego żony. Sprawa jest na tyle skomplikowana, że podejrzanym jest znany lekarz, a policja umorzyła śledztwo. Tomasz początkowo się waha, ale po głębszym zastanowieniu przyjmuje propozy

„Pozostawieni” Tom Perrotta

Grafika
Wydawnictwo: Znak literanova data wydania: 30 czerwca 2014 tłumaczenie: Anna Gralak tytuł oryginału: The Leftovers oprawa: miękka liczba stron: 368 Sam bowiem Pan zstąpi z nieba na hasło i na głos archanioła, i na dźwięk trąby Bożej, a zmarli w Chrystusie powstaną pierwsi. Potem my, żywi i pozostawieni, wraz z nimi będziemy porwani w powietrze, na obłoki naprzeciw Pana, i w ten sposób zawsze będziemy z Panem. Przeto wzajemnie się pocieszajcie tymi słowami! List do Tesaloniczan 4, 16-18 Fabuła powieści odwołuje się do nauki o drugim przyjściu Chrystusa, czyli paruzji. To jedna z wizji końca świata. Dla katolika dość egzotyczna, gdyż Kościół katolicki traktuje apokaliptyczne przepowiednie jako metaforę. Natomiast protestanci wierzą w literalność opisanego w Liście do Tesaloniczan "porwania Kościoła". Dosłownie traktują te słowa i wyobrażają sobie nagłe przeniesienie prosto do nieba wszystkich umiłowanych Bogu, aby nie musieli na własnej skórze

„Pierwsza kawa o poranku” Diego Galdino

Grafika
Wydawnictwo: Rebis data wydania: 2 lipca 2014 tłumaczenie: Tomasz Kwiecień tytuł oryginału: Il primo caffe del mattino oprawa: miękka ze skrzydełkami liczba stron: 320 Powiedz mi jaką kawę pijesz, a powiem ci, kim jesteś. Espresso piją ludzie, którzy o nic nie muszą prosić i zawsze wiedzą czego chcą od życia. Podobno ci, którzy delektują się espresso słodzonym, zdradzają ukryte pragnienie czułości, natomiast prawdziwi twardziele piją gorzkie i jednym haustem. Macchiato , czyli espresso z kroplą gorącego lub zimnego mleka piją ludzie trochę niezdecydowani, typu "chciałabym, ale nie mogę", marzę, aby skoczyć z samolotu na spadochronie, ale nigdy tego nie zrobię, bo się boję. Cappuccino oznacza być dla siebie życzliwym, uciec do fantastycznego świat i zatrzymać się na chwilę. Oczywiście reguły nie ma, a to tylko swobodna interpretacja, która pojawia się na końcu książki. Autor jest baristą, więc na kawie zna się bardzo dobrze. Prowadzi zresztą bar Rzymie i ws

„Zapach miasta po burzy” Olgierd Świerzewski

Grafika
Wydawnictwo: Muza S.A.  data wydania: 30 kwietnia 2014 oprawa: twarda, liczba stron: 736 „Szachy rozwijają umysł, a może (...), po prostu pozwalają melancholijnie zatopić się w ich nierzeczywistym świecie”. [str.29] Tak twierdzi dziadek głównego bohatera tudzież w tym cytacie pojawią się dwa słowa, które trafnie obrazują całą powieść: Szachy i melancholia. Szachy.  Dla niektórych 64-polowa szachownica, to nie tylko gra, czy rozrywka a sposób na życie lub część życia. Tutaj szachy są jednym z bohaterów i po kilku stronach już widać, że ta gra dla autora jest miłością wielką. Czuć tu ogromną pasję, pasję połączoną z ogromną wiedzą, jak i swobodą przekazu. Wszelkie turnieje, rozgrywki, arcymistrzów szachowych, partie, strategie obrony i ataków Olgierd Świerzewski ma w jednym paluszku. Poznajemy tu młodego rosyjskiego chłopca Olega, który zaczyna swoją przygodę z szachami. Targany wieloma wątpliwościami i emocjami próbuje się odnaleźć w otaczającym go świecie.